Careers
At Arutha, we offer opportunities to work on major public policy and economic issues in Sri Lanka with an emphasis on effectively communicating complex issues. We value a flexible, transparent work environment and encourage nuanced, evidence-based views.
Don’t have an economics qualification? No problem; we welcome anyone from a broad range of public policy related backgrounds to join our dynamic team.
If you are interested in our work and would like to inquire about vacancies, please get in touch at careers@arutharesearch.org.
Arutha is an equal opportunities employer. We do not discriminate in employment based on ethnicity, religion, gender identity, sexual orientation, language, national origin, political affiliation, disability, age, marital status, medical history, or parental status. We base all our employment decisions on merit, job requirements and organisational needs.
Current Vacancies
Research & Communications Assistant
Taxes are the main source of income for a government. This income is used for funding public healthcare, education, social services and infrastructure. Sri Lankan tax to GDP ratio (the amount of taxes the government raises in relation to the size of the economy) has been in decline over the past decades. Tax revenue in Sri Lanka accounted for 15% of GDP in the 1990s and reduced to 7% in 2022. With tax revenues failing to keep up with the demands of a growing economy and budget deficits worsening, successive governments of Sri Lanka relied extensively on debt to tide over government expenditure. With tax cuts in 2018 and 2019, the budget deficit worsened, forcing the government to borrow and finance essentials.
For much of Sri Lanka’s recent history, a majority of tax revenues come from indirect taxes, rather than direct taxes. This is a regressive tax structure, which disproportionately burdens lower income earners. Indirect taxes like VAT, import tariff, excise and custom duty are those imposed on goods and services rather than on wealth and income. Indirect taxes are charged equally on everyone which disproportionately affects the lower income groups. Meanwhile, direct taxes like income taxes are underutilized due to poor regulatory and administrative barriers.
வரிகள் என்பது ஒரு நாட்டின் முக்கியமான ஒரு வருமான வழியாகும். இந்த வருமானம் பொது சுகாதாரம், கல்வி, சமூக சேவைகள் மற்றும் உட்கட்டமைப்புக்கு வசதிகளை மேற்கொள்ள பயன்படுத்தப்படுகிறது. இலங்கையின் வரி-மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதம் (பொருளாதாரத்தின் அளவு தொடர்பாக அரசாங்கம் உயர்த்தும் வரிகளின் அளவு) கடந்த பல தசாப்தங்களாக குறைவடைந்து வருகின்றது. இலங்கையில் வரி வருமானம் 1990 களில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 15% ஆக இருந்தது, 2022 இல் 7% ஆகக் குறைந்தது. வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரத்தின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வரி வருமானங்கள் தவறியதாலும், வரவு செலவுத் திட்ட பற்றாக்குறைகள் மோசமடைந்ததாலும், இலங்கையின் அடுத்தடுத்த அரசாங்கங்கள் - அரசாங்க செலவினங்களை ஈடு செய்ய கடனையே பெரிதும் நம்பியிருந்தன. 2018 மற்றும் 2019 ஆம் ஆண்டுகளில் வரி குறைப்புகளுடன், வரவு செலவுத் திட்ட பற்றாக்குறை மேலும் மோசமடைந்தது. இதனால் அரசாங்கத்திற்கு அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்கு கடன் வாங்கி நிதியளிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
இலங்கையின் அண்மைய வரலாற்றில், பெரும்பாலான வரி வருமானங்கள் நேரடி வரிகளை விட மறைமுக வரிகளிலிருந்தே கிடைக்கப்பட்டுள்ளன. இது ஒரு பின்னடைந்த வரி அமைப்பாகும். குறைந்த வருமானம் ஈட்டுபவர்களுக்கு அதிகமான சுமைகளை இது ஏற்படுத்துகிறது. VAT, இறக்குமதி வரிகள் மற்றும் சுங்க வரி போன்ற மறைமுக வரிகள் சொத்துக்கள் மற்றும் வருமானத்தின் மீது விதிக்கப்படுவதற்குப் பதிலாக பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் மீது விதிக்கப்படுகின்றன. மறைமுக வரிகள் அனைவருக்கும் சமமாக விதிக்கப்படுகின்றன. இது குறைந்த வருமானக் குழுக்களை பெரிதும் பாதிக்காது. இதற்கிடையில், மோசமான ஒழுங்குமுறை மற்றும் நிர்வாகத் தடைகள் காரணமாக வருமான வரிகள் போன்ற நேரடி வரிகள் குறைவாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
